مدیریت راه هوایی و تهویه مکانیکی؛ محور آموزشهای تخصصی دومین روز پایگاه ICU
به گزارش خبرنگار روابط عمومی بیمارستان شهدای هفتم تیر، دومین روز پایگاه سهروزه «مراقبتهای پرستاری در بخشهای ویژه (ICU)» جهت پرستاران زیرمجموعه دانشگاه علوم پزشکی ایران، سهشنبه ۲۷ مردادماه ۱۴۰۵ در سالن ابنسینای بیمارستان شهدای هفتم تیر برگزار شد.
دومین روز این پایگاه با تمرکز بر یکی از مهمترین حوزههای مراقبت از بیماران بدحال، یعنی تأمین و حفظ راه هوایی، حمایت تنفسی و مدیریت بیمار تحت تهویه مکانیکی برگزار شد.
در نخستین بخش، دکتر رضاپورروستائی، متخصص بیهوشی این مرکز، موضوع «مدیریت راه هوایی (Airway Management)» را ارائه کرد. در این جلسه، اهمیت حفظ باز بودن راه هوایی و تأمین اکسیژناسیون و تهویه مناسب مورد تأکید قرار گرفت و پیامدهای ناشی از تأخیر یا دشواری در تأمین راه هوایی بررسی شد.
از محورهای این ارائه، ارزیابی راه هوایی و شناسایی عوامل پیشبینیکننده راه هوایی دشوار بود. بررسی سابقه دشواری لولهگذاری، وضعیت صورت و گردن، بازشدن دهان، آناتومی دهان و حلق، دندانها، دامنه حرکتی گردن و وضعیت فضای زیر فکی از جمله موارد مطرحشده در ارزیابی بیمار بود.
همچنین روشهای پیشاکسیژناسیون و اکسیژناسیون آپنهای، تهویه با ماسک، راههای هوایی سوپراگلوتیک و لولهگذاری تراشه مورد بررسی قرار گرفت و انواع روشهای لارنگوسکوپی از جمله لارنگوسکوپی مستقیم، غیرمستقیم، فیلکسبل و ویدئولارنگوسکوپ معرفی شد.
در ادامه، دکترحسین صادق، متخصص بیهوشی این مرکز، به ارائه مباحث تهویه مکانیکی و مراقبت از بیمار تحت ونتیلاسیون پرداخت. در این بخش، تنظیمات اصلی ونتیلاتور شامل حجم جاری، تعداد تنفس، PEEP، جریان، نسبت دم به بازدم و FiO₂ و نقش هر یک در تنظیم حمایت تنفسی متناسب با وضعیت بیمار تشریح شد.
انواع مدهای تهویه از جمله Assist-Control، Pressure Support و SIMV و تفاوتهای آنها از نظر میزان حمایت تنفسی، حجم، فشار و تعامل بیمار با دستگاه نیز مورد بررسی قرار گرفت. همچنین انتخاب مد مناسب با توجه به وضعیت بیمار، درایو تنفسی، قدرت عضلات تنفسی، کامپلاینس ریه و وضعیت قلبی ـ عروقی مورد توجه قرار گرفت.
بخش دیگری از این آموزش به مراقبت پرستاری از بیمار متصل به ونتیلاتور اختصاص داشت. در این زمینه، تکنیک ایمن ساکشن تراشه، مراقبت از لوله تراشه، بررسی وضعیت و فیکساسیون لوله، کنترل فشار کاف، مراقبت دهان و ساکشن زیرگلوتیک مورد بحث قرار گرفت.
همچنین شناسایی مشکلات شایع تهویه مکانیکی از جمله افزایش فشارهای راه هوایی، انسداد، برونکواسپاسم، انسداد یا جابهجایی لوله تراشه، کاهش کامپلاینس ریه، پنوموتوراکس و ناهماهنگی بیمار و ونتیلاتور بررسی شد. در این بخش بر ضرورت افتراق مشکلات مربوط به راه هوایی از مشکلات مربوط به کامپلاینس ریه تأکید شد.
در ادامه، مباحث مربوط به حفظ حمایت از بیمار تحت تهویه مکانیکی، آرامبخشی و کنترل درد، وضعیتدهی بیمار، پاکسازی ترشحات و تحرک زودهنگام مطرح شد و برخی عوارض احتمالی تهویه مکانیکی نیز مورد بررسی قرار گرفت.
بخش پایانی آموزش روز دوم به جداسازی از تهویه مکانیکی (Weaning) اختصاص داشت. در این بخش، فرآیند انتقال بیمار از حمایت کامل ونتیلاتوری به تنفس خودبهخودی، آزمون تنفس خودبهخودی (SBT)، عوامل مؤثر بر شکست جداسازی و اهمیت ارزیابی آمادگی بیمار برای اکستوباسیون مورد توجه قرار گرفت.
همچنین عوامل مؤثر بر شکست جداسازی از جمله نارسایی پمپ تنفسی، ضعف دیافراگم مرتبط با بیماری بحرانی، افزایش بار الاستیک و مقاومتی تنفس و اختلالات قلبی ـ عروقی بررسی شد و معیارهایی برای ارزیابی آمادگی بیمار جهت جداسازی و اکستوباسیون مورد بحث قرار گرفت.
دومین روز پایگاه با تمرکز بر مهارتهای حیاتی مدیریت راه هوایی، استفاده صحیح و ایمن از حمایت مکانیکی تنفس و شناخت شرایط مناسب برای کاهش و قطع حمایت ونتیلاتوری به پایان رسید.
کامنت